×

هپاتیت ویروسی عبارت است از التهاب کبد در اثر یک ویروس که هپاتیت ویروسی انواع مختلفی دارد. شایع‌ترین انواع آن هپاتیت A و B هستند. سایر انواع آن عبارتند از هپاتیت C ، D ، E ، G .

مطالعات نشان داده است در کشور ما 57 درصد موارد سیروز کبدی و 78 درصد سرطان‌های اولیه کبد به واسطه ابتلا به هپاتیت‌های B و C بوده است.

در سال 2008 میلادی یک انجمن غیردولتی به سازمان جهانی بهداشت پیشنهاد داد 28 جولای که مصادف با روز تولد پروفسور بلومبرگ کاشف ویروس هپاتیت B و واکسن هپاتیت بود، به نام روز جهانی هپاتیت نامیده شود. به این بهانه از دولت‌ها، مراکز علمی، رسانه‌ها و همه بخش‌های تاثیرگذار تقاضا شد تا با اطلاع‌رسانی مناسب، سطح آگاهی مردم را درباره بیماری هپاتیت B بالا ببرند.

“بدون هپاتیت” (NO HEP) شعار سازمان جهانی بهداشت است که با واکسیناسیون می‌توان سالانه از 300 هزار مرگ ناشی از سرطان جلوگیری کرد و با انجام آزمایش می‌توان 95 درصد افراد مبتلا به هپاتیت‌های ویروسی که از بیماری خود بی‌اطلاع بوده را آگاه کرد.

سازمان جهانی بهداشت اعلام می‌دارد، امروزه در دنیا 500 میلیون نفر به یکی از هپاتیت‌های B یا C مبتلا هستند یعنی از هر 12 نفر یک نفر به هپاتیت مزمن B یا C مبتلا است که حدود یک سوم جمعیت جهان را شامل می‌شود.

هپاتیت BوC همانند دیگر بیماری‌های مزمن نیاز به مراقبت‌های بهداشتی درمانی پیوسته و زنجیره‌ای دارد از این رو ماهیت بیماری ایجاب می‌کند که اغلب بیماران در یک دوره طولانی تحت مراقبت و درمان قرار گیرند. گرانی خدمات و آزمایشات تخصصی، ناآگاهی مردم و مبتلایان نسبت به علایم و عوارض بیماری و شیوه‌های انتقال آن، هپاتیت B و C را در ردیف یکی از معضلات بهداشتی درمانی اولویت‌دار در کشور کرده است.

عوامل افزایش‌دهنده خطر ابتلاء به هپاتیت

علایم این بیماری در مراحل اولیه شبیه آنفلوانزا، مثل تب، خستگی، تهوع، استفراغ، اسهال بی‌اشتهایی بوده و چند روز بعد زردی چشم‌ها و پوست در اثر تجمع بیلی‌روبین در خون، تیره شدن رنگ ادرار در اثر وارد شدن بیلی روبین اضافی به ادرار، اجابت مزاج روشن، به رنگ خاک رس، یا سفید از دیگر علایم این بیماری است.

این متخصص داخلی در خصوص علل ابتلاء به بیماری هپاتیت A و E اضافه می‌کند: این ویروس معمولاً از راه آب یا غذا وارد بدن می‌شود، خصوصاً صدف خام که توسط فاضلاب آلوده شده باشد.

وی افزود: در مورد هپاتیت B معمولاً از راه آمیزشی، تزریق خون، و تزریق یا سرنگ آلوده انتقال می‌یابد. مادری که هپاتیت B دارد ممکن است عفونت را به نوزادش انتقال دهد. بعضی از موارد هم بدون دلیل مشخص و راه شناخته شده‌ای برای انتقال عفونت رخ داده‌اند.

زاد‌ایمانی گفت: هپاتیت C معمولاً از راه تزریق موادمخدر داخل رگ، تزریق خون و سایر انواع مواجهه با خون یا محصولات خونی آلوده انتقال می‌یابد البته در 40درصد از موارد، راه انتقال معلوم نیست.

وی اظهار داشت: هپاتیت D به طور جداگانه از هپاتیت B نمی‌تواند رخ دهد و هپاتیت G الگوی انتقال مشابهی مثل هپاتیت C دارد و معمولاً از راه خون انتقال می‌یابد.

مسافرت به مناطقی که بهداشت نامناسبی دارند را از عوامل افزایش‌دهنده خطر ابتلاء به بیماری است و بی‌بندوباری، تزریق موادمخدر داخل رگ، مصرف الکل، تزریق خون، کارکنان پزشکی و سایر حرفه‌های خطرزا، مهد کودک‌ها یا مراکز نگهداری، دیالیز، تغذیه نامناسب، وجود بیماری که باعث کاهش مقاومت بدن شده باشد را از دیگر عوامل افزایش‌دهنده خطر ابتلاء به این بیماری خواهد بود.

راه‌های پیشگیری

اگر با فرد هپاتیتی در تماس بوده‌اید، با پزشک خود در رابطه با تزریق گاما گلوبولین برای پیشگیری یا کاهش خطر هپاتیت مشورت کنید. اگر در زمره افرادی هستید که خطر هپاتیت آنها را تهدید می‌کند، مثل کارکنان بیمارستان‌ها، دندانپزشکان و غیره، واکسن هپاتیت A و B را دریافت کنید.