×

عفونت پروتز مفصل

عفونت پروتز مفصل (PJI) که به آن عفونت پروپروتز نیز گفته می شود ، به عنوان عفونت مربوط به پروتز مفصل و بافت مجاور تعریف می شود.

عفونت پروتز مفصل (PJI) بار عظیمی برای بیماران و همچنین صنعت بهداشت جهانی دارد.

در حالی که اقلیت کوچکی از آرتروپلاستی های مفصلی آلوده می شوند ، شناسایی و مدیریت مناسب برای حفظ یا بازیابی عملکرد کافی و جلوگیری از عوارض اضافی حیاتی است.

در این مقاله ،ما در مورد پاتوژنز PJI و میکروارگانیسم های متعددی که می توانند باعث این عفونت ویرانگر شوند توضیحاتی آورده‌ایم.

شناخت پروتز مفصل

تعویض مفصل موفقیت آمیز یعنی تسکین درد ، بازیابی عملکرد و استقلال و بهبود کیفیت زندگی بیمار است.

در حالیکه این روش در حال پیشرفت بوده و به راحتی انجام می‌شود ، انتظار می‌رود که میزان کاشت پروتز همچنان افزایش یابد.

فقط در ایالات متحده 332،000 مفصل ران و 719،000 آرتروپلاستی زانو بصورت سالیانه انجام می‌گردد. در اروپا ، تعداد بیشتری از بیماران تحت عمل آرتروپلاستی مفصل ران قرار می‌گیرند تا آرتروپلاستی زانو.

علاوه بر تعویض مفصل ران و زانو ، آرتروپلاستی شانه ، آرنج و مچ پا نیز اکنون در دسترس بیماران است و تعداد کل بیماران با آرتروپلاستی موجود در حال افزایش است.

در حالی که اکثر عمل های آرتروپلاستی مفصل عملکردی بدون درد را فراهم می کنند ، اما اقلیت بیماران نارسایی دستگاه پیوندی را تجربه می‌کنند و در برخی از دوره های عمر دستگاه به جراحی اضافی نیاز دارند.

دلایل نارسایی آسپتیک شامل شل شدن در رابط استخوان ، شکستگی پروپروتز ، شکستگی خود ماده پروتز ، سایش ، بد قرارگیری ایمپلنت ، دررفتگی بی ثباتی ، یا ضعف مواد است.

عفونت پروتز مفصل (PJI) که به آن عفونت پروپروتز نیز گفته می شود ، به عنوان عفونت مربوط به پروتز مفصل و بافت مجاور تعریف می شود.

پیشرفت در درک اپیدمیولوژی ، تشخیص ، مدیریت و پیشگیری از PJI طی ربع قرن گذشته منجر به بهبود نتایج این عفونت چالش برانگیز شده است.


درخصوص شایعترین بیماری های عفونی بیشتر بدانیم


همه‌گیرشناسی عفونت پروتز مفصل

چندین محقق گزارش کرده اند که بروز عفونت پروتز مفصل PJI در آرتروپلاستی های مفصل ران و زانو افزایش یافته است.

با استفاده از نمونه بیماران سرپایی در سراسر جهان ، میزان بروز سالانه عفونت پروتز مفصل PJI درصدی از کل تعداد آرتروپلاستی انجام شده افزایش یافته است.

بروز تجمعي عفونت به ترتيب 5/0 ، 8/0 و 4/1 درصد در 1 ، 5 و 10 سال پس از آرتروپلاستي اوليه مفصل ران يا زانو است ، با ميزان بروز كلي اصلاح نشده ، كه با استفاده از مخرج استاندارد تعيين شده است.

نویسندگان مطالعه مبتنی بر جمعیت این فرضیه را مطرح کردند که ثبات در بروز در مدت زمان تقریبا 40 ساله به دلیل افزایش عوارض بیمار و عوامل خطر برای عفونت است ، که با بهبود روش‌های آسپتیک ، مهارت‌های جراحی و پیشگیری و کنترل عفونت متعادل می‌شود .

به نظر می رسد که آرتروپلاستی شانه دارای عفونت مشابه پروتزهای مفصل ران و زانو است ، که عفونت 0.8 تا 1.1٪ از آرتروپلاستی های اولیه را پیچیده می‌کند .

در مقابل ، یک بررسی سیستماتیک از آرتروپلاستی های آرنج نشان داد که 3.3٪ افراد دچار عفونت می‌شوند .

اثر اقتصادی عفونت پروتز مفصل

تأثیر اقتصادی عفونت پروتز مفصل PJI قابل توجه است. هزینه کلی سیستم مراقبت های بهداشتی آمریکا برای درمان عفونت پروتز مفصل PJI فقط در سال 2009 ، 566 میلیون دلار بود که پیش بینی می‌شود این رقم در سال 2020 به 1.62 میلیارد دلار رسید .

با این حال ، این رقم احتمالاً دست کم گرفته می‌شود ، زیرا این نظرسنجی فقط هزینه بیمارستان را تخمین زده و از بسیاری دیگر از هزینه‌های مستقیم و غیرمستقیم غافل شده است.

هزینه درمان هر فرد PJI تا حدی به استراتژی درمانی استفاده شده بستگی دارد.

درمان عفونت پروتز مفصل

عفونت پروتز مفصل معمولاً به درمان ترکیبی پزشکی و جراحی نیاز دارد.

جراحی دوباره به عنوان روش جراحی استاندارد در نظر گرفته می‌شود ، اما دبریدیم ، آنتی بیوتیک و احتباس ایمپلنت گزینه دیگر درمان هستند.

بیماران، علاقه‌ی کمتری نسبت به عمل جراحی دارند. چرا که انجام روش‌های دیگر از زمان جراحی دوباره کمتر وقت برده و از نظر فنی آسان تر و بهبود را راحت‌تر می‌کند.

روش‌های موفقیت آمیز DAIR منجر به نتایج معادل کنترل‌های غیر عفونی در رابطه با عملکرد و کیفیت زندگی می‌شود.

بحث در مورد تفاوت های ظریف پیرامون DAIR برای درمان عفونت پروتز مفصل PJI بدون تصدیق قبلی پارادایم بیوفیلم میکروبی امکان پذیر نیست.

بیوفیلم ها معمولاً دارای ساختارهای کاملاً متصل به سلول‌های میکروبی (از یک یا چند گونه مختلف) هستند که فنوتیپ های متفاوتی را نسبت به نمونه های پلانکتونی بیان می کنند.

آنها همچنین ماتریس‌های خارج سلولی تولید می‌كنند كه محیط اطراف را احاطه و باعث ایجاد ارتباط سلول به سلول و ایجاد یك محیط مساعد می‌شود كه از باكتری ها در برابر سیستم ایمنی میزبان و بیشتر آنتی بیوتیك ها محافظت می‌كند.

علائم و عوامل خطر برای شکست درمان عفونت پروتز مفصل

متغیرهای مختلفی در احتمال موفقیت این روش درمان عفونت پروتز مفضل دخیل هستند. برخی از آنها مانند روش واقعی و رژیم آنتی بیوتیکی تحت کنترل مستقیم تیم پزشکی هستند.

برخی دیگر مانند زمان ارائه ، وضعیت پزشکی میزبان یا حتی عامل بیماری زا در آن دخیل هستند.

مدت زمان بروز علائم عفونت پروتز مفصل

مدت زمان علائم یک عامل اصلی است که در پیش آگهی DAIR نقش دارد. تأکید بر تفاوت بین مدت علائم (یعنی زمانی که عفونت خود را نشان داده و درمان آن) و “سن مفصل” (یا زمان جراحی ایمپلنت / اندکس تا زمان ارائه) مهم است.

در حقیقت ، نتایج موفقیت آمیز در عفونت‌های حاد خون بعد از عمل نیز وجود دارد. به عبارت دیگر ، به نظر می رسد مدت زمان عفونت و “سن مفصل” عامل تعیین کننده باشند.

مشكل در عمل‌های باليني اين است كه چگونه مطمئن شويم ، يك عفونت هماتوژن واقعاً يك عفونت حاد است و نه تشديد عفونت مزمن.

در حقیقت ، همه بیماران علائم طولانی مدت را قبل از ارائه با عفونت مزمن گزارش نمی‌کنند و این ممکن است توضیحی برای نتایج کمتر مطلوب باشد که گاهی اوقات در PJI خونساز حاد دیررس مشاهده می‌شود.

علی رغم شواهد زیادی که در مورد اهمیت کوتاه مدت علائم بیان شده است هنوز هم ، محدودیت سه و چهار هفته ای برای عفونت های خونساز و بعد از عمل در الگوریتم درمان اصلی آنها ارائه شده است و به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می‌گیرد.

یک اجماع بین المللی (ICM) پیشنهاد کرده است که DAIR می تواند در عفونت‌های اولیه بعد از عملی که در عرض 3 ماه از آرتروپلاستی اولیه شاخص یا در عفونت خون ساز دیررس رخ می دهد، انجام شود.

اگرچه زمان برای تشکیل بیوفیلم مهم است ، اما نباید به DAIR به عنوان یک روش اورژانسی نگاه کرد مگر در بیمارانی که دارای سپسیس عمومی آشکار هستند.

باید تلاش شود تا بیماری‌های همراه بیمار بهینه شود و در صورت امکان این عمل توسط یک جراح سپتیک باتجربه انجام شود.

منبع: NCBI

2 یک دیدگاه برای “عفونت پروتز مفصل

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *